23.04.23

Hazırlayan........ Ali Bozdağ

Köyümü Gördüm

Katlanır cefaya eğmeydi boyun

İşiyle uğraşır bilmezdi oyun

Oyuna alışmış gençleri gördüm

Yoksulluk elinde dağıldık bizler

Toplanıp cacığa giderdi kızlar

Düğünde sohbet de çalardı sazlar

Kırılmış sazların telini gördüm

Aşağı yukarı harman dökerdi

Gübresiz tarlaya tohum ekerdi

İsimleri Ahmet, Mehmet, Bekirdi

Savaşı, Barışı, Sökmeni gördüm

Yaşlılar oturup sohbet ederdi

Komşu birbirine gelip giderdi

Küçüğü büyüğüne hürmet ederdi

Hürmet ikram kalmamış halkını gördüm

Evelinde yetmiş seksen yaşardı

Kalenin başında şehre aşardı

Tarlasında öküz koşardı

Tükenmiş öküzün neslini gördüm

Okuyanlar ne söyler ki yazana

Köyüm belkit uğramıştır nazara

Yoğurt peynir götürürler pazara

Yağsız peynirlerini satanı gördüm

Hata yapsan büyükleri kınardı

Bal başı kaynatır turşu kurardı

Ne yeseler sıhatına yarardı

Bozulmuş sıhatı köylümü gördüm

Bir zamanlar cıvıl cıvıl kaynardı

Yiğitler meydanda tura oynardı

Bacılar yas tutar ana ağlardı

Ağlayan kalmamış güleni gördüm

Uzatmış zülfünü yana taramış

Tanımıyom yeni nesil türemiş

Yıkılan evlere baykuş tünemiş

Yıkıklarda öten baykuşu gördüm

Cirit oynar atları gelirdi eve

Gözüm mahsulünü taşırdı deve

Köyüm bir birini bilmem ki seve

Sevgi hürmet kalmamış halkını gördüm

Büyüklerin söylediği karardı

Biri birinin yarasını sarardı

Saf saf olurdu camileri dolardı

üç kişilik duran safları gördüm

Kırmış olsa kalbi hemen yapardı

Büyüğü çağırsa küçüğü kopardı

Savurur tınası namlı yapardı

Denesiz dökülmüş sapları gördüm

Bağlarına erik elma dikerdi

Dinlesen büyüğünü sözü şekerdi

Üzüm yetiştirip bostan ekerdi

Üzümü bostanı alanı gördüm

Bellenir bağları üzüm biter

Dallrından bülbül öterdi

Yakardı tandırı duman tüterdi

Boruyla yanan sobayı gördüm

Köylüm bir birini gerçek severdi

Evlerden evlere yemek giderdi

Büyükler ölmese acep ne derdi

Ölenler ölmüş kalanı gördüm

Gölgede kadınlar yayardı turfan

Köyümde okumuş çoğu irfan

Koşu alır atları tümüde saf kan

Tükenmiş atların neslini gördüm

Çatısız damlarda çörten akardı,

Evlerinde lüküz lamba takardı,

Üç etek giyerde püskül takardı,

Giyimi değişmiş köyümü gördüm.

Anlatır rüyayı inanır düşe,

Dağlarında bitmez çam ile meşe,

Seher vakti kalkıp giderdi işe,

Terk etmiş işini, yatanı gördüm.

Köyümde çıkardı sürüyle davar,

Çobanlar dağlarda çalardı kaval,

Ustası çoğudu tutmazdı şaval,

Şavalsız yapılan evleri gördüm.

Sorarım gençlere beni tanımaz,

Hoş görür Isa sizi kınamaz,

Kurumuş dalları kuşlar konamaz,

Kurumuş bağlarda, dalları gördüm.

Kilim dokur pazarlarda satardı,

Düğünde oynayıp kelle atardı,

Odalarda misafirler yatardı

Yıkılmış odalar yerini gördüm.

Satsalar evlerini bulunmaz alan,

Itimat kalmamış çoğalmış yalan,

Var mıdır Dünyada hiç baki kalan,

Mezarda yazılmış taşları gördüm.

Kavgalar olurdu; çıkardı olay,

El ele vererek çekerdi halay,

Gelinlik giymezdi bilmezdi balay,

Salonda yapılan düğünü gördüm.

Kavuşmaz köyümde eski ününe,

Oturup da, şükredelim bu güne,

Toplanıp da giderlerdi düğüne,

Davulsuz zurnasız düğünü gördüm.

İnşallah bir gün düzelir köyüm,

Verirdi tarlası gübresiz ürün,

Sabah da yellerdi, bal ile dürüm,

Sabah kavaltıda zeytini gördüm.

Yazdım destanımı zamana uydum,

Gördüm rüyayı hayıra yordum,

Severim köyümü ben orda doğdum,

Doğup büyüdüğüm evleri gördüm.

Yeter İsa artık Allah'a yalvar,

Şahinler dolaşır avını avlar,

Yünlerde yapışlmış, giyerdi şalvar,

Kot pantul giyen gençleri gördüm.

İsa KAYA